Op de homepagina las je al over de bekende metafoor: het gaspedaal en de handrem. Maar als je leeft met AuDHD, hoe ziet die innerlijke wereld er dan uit als je de handleiding écht openslaat?
AuDHD is de informele term voor de unieke combinatie van Autisme (ASS) en ADHD. Lange tijd dachten artsen dat je deze twee niet tegelijk kon hebben, omdat ze elkaars absolute tegenpolen lijken. Pas sinds de medische richtlijnen in 2013 zijn aangepast, is het officieel erkend dat ze hand in hand kunnen gaan. En dat zorgt voor een heel specifiek en boeiend type brein.
Als je AuDHD hebt, kun je jouw brein zien als een mengpaneel waarbij de schuifjes van zowel ADHD als autisme hoog openstaan. Ze heffen elkaar niet op, maar ze versterken of saboteren elkaar constant.
Veel mensen met AuDHD krijgen pas op latere leeftijd hun diagnose. Dit komt doordat de twee diagnoses elkaar heel slim kunnen 'maskeren' (verbergen) voor de buitenwereld:
1. ADHD verbergt Autisme: Je impulsiviteit, spontaniteit en sociale praatjes verbergen dat je sociale interactie eigenlijk heel logisch moet beredeneren en dat het je stiekem bakken met energie kost.
2. Autisme verbergt ADHD: Jouw extreme behoefte aan systemen, lijstjes en controle zorgt ervoor dat je de innerlijke chaos en de vergeetachtigheid van je ADHD heel lang succesvol kunt compenseren.
Pas wanneer je ergens in het leven serieus vastloopt — bijvoorbeeld door een zware studie, een nieuwe baan of een relatie — vallen de compensatiesystemen weg en wordt de combinatie pijnlijk duidelijk.
Leven met AuDHD betekent dat de standaardtips voor 'puur' autisme (zoals: nóg meer strakke planning) of 'pure' ADHD (zoals: zoek gewoon de spontaniteit op) vaak niet voor jou werken. Je hebt een unieke gebruiksaanwijzing nodig. Eentje die zowel je handrem als je gaspedaal respecteert.